प्रतिवर्षाप्रमाणे याही वर्षी अनंत चतुर्दशीच्या दुसर्‍या दिवशी गिरगाव चौपाटीच्या किनार्‍यावर कितीतरी उंच गणेशमूर्ती विसर्जनाविना उभ्या होत्या, तर कितीतरी मूर्ती किनार्‍यावर कोसळून छिन्न विच्छिन्न अवस्थेत पडलेल्या होत्या. ज्या श्री गणेशाला दहा दिवस मनोभावे पुजले जाते, त्याच्या चरणी नवस केले जातात, त्याच्या आगमनासाठी सुंदर सजावट केली जाते, वाजत गाजत त्याची मिरवणूक काढली जाते अशा गणेश मूर्तींची झालेली अवहेलना पाहून मनाला वेदना होतात. उंच मूर्तींचे दर्शन घेण्यासाठी देश विदेशातून लाखो भाविक दरवर्षी मुंबईत येत असतात; मात्र याच उंच मूर्ती दुसर्‍या दिवशी समुद्राच्या किनारी पाहिल्यावर गणेश मूर्ती ही शोभेची आणि प्रदर्शनाची वस्तू बनू लागली आहे का? असा प्रश्न पडतो. काही मंडळे आपल्या उंच मूर्ती तराफ्यावरून खोल समुद्रात नेऊन त्यांचे विसर्जन करतात. लालबागच्या राजाचे विसर्जन तर सर्वांचेच डोळे दिपवणारे असते. यंदा मुंबईच्या राजाचे विसर्जन तर अत्यंत राजेशाही पद्धतीत डोळ्यांचे पारणे फेडणारे होते. उंच मूर्ती आणणारे या मूर्तींचे खोल समुद्रात विसर्जन का करत नाहीत. मंडळाकडे तेव्हढे कार्यकर्ते नाहीत किंवा भांडवल नाही तर ही मंडळे उंच मूर्ती तरी का आणतात? अनंत चतुर्दशीला अनेक मंडळे बाप्पाच्या चरणाला पाणी लागले की, तेथून पळ काढतात. भरती सरल्यावर या उंच मूर्ती किनार्‍यावर उभ्या असलेल्या पाहायला मिळतात. अशा मूर्तींना मग क्रेनच्या आधारे खाली पाडून त्यांना भग्न करावे लागते. ज्या गणेशाच्या नावाने १० दिवस उत्सव साजरा केला जातो त्याचा केव्हढा हा अवमान. गणेशोत्सव हा मौजेचा नव्हे, तर श्रद्धेचा उत्सव आहे. मात्र हल्ली आपल्या मंडळाची मूर्ती किती उंच आहे हे दाखवण्याची स्पर्धा आहे.